PSYCHOTERAPIA DZIECIĘCA

Freudyzm wywodzi nerwice z zasady z wczesno dziecięcych sytuacji konflikto­wych; odczyn nerwicowy miałby powstawać przed 4 rokiem życia. Nie ulega wątpliwości, że tak często bywa, jednakże w ciągu całego życia mogą powsta­wać nerwice u ludzi dotąd zdrowych, a nawet w ogóle niedysponowanych. Zwłaszcza teoria wczesno dziecięcych konfliktów nerwicotwórczych, doprowa­dzona przez ortodoksyjnych psychoanalityków do absurdu, ma już dzisiaj- wśród trzeźwych obserwatorów mało zwolenników. Wiadomo jednak, że nerwice dzie­cięce są zjawiskiem częstym i że zagadnieniu temu u nas poświęca się stanow­czo zbyt mało uwagi. A właśnie w tej dziedzinie psychoterapia może święcić triumfy, zwłaszcza jeśli się ją skojarzy z racjonalnie i celowo prowadzoną psychoprofilaktyką. Piśmiennictwo światowe na te tematy jest ogromne; próba je­go streszczenia przekroczyłaby ramy serwisu. Ograniczę się więc ra­czej do wskazania najczęstszych błędów popełnianych w stosunku do dziecka i do ustalenia takich sposobów postępowania, które zapobiegałyby powstawa­niu konfliktów nerwicotwórczych i pozwoliłyby wkroczyć jak najwcześniej w przypadkach już powstałych powikłań nerwicowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.